เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 - โศกสลด
จวนอ๋องม่อ
ทั้งสี่คนก้าวเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ จะเห็นได้ว่ามีร่างของคนถูกซัดกระเด็นขึ้นไปบนอากาศครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายบรรดาทหารที่เข้ามาสกัดกั้นต่างก็ต้องถอยร่นไปรวมตัวกันที่ลานกว้างขนาดใหญ่
ในที่สุด ร่างของทั้งสี่คนก็ก้าวเข้าสู่ลานกว้าง
เมื่อก้าวเข้าสู่ลานกว้าง ก็มองเห็นเงาร่างของคนยืนเรียงรายกันอยู่อย่างเนืองแน่นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านเข้ามา
ที่ด้านหน้าสุดของกลุ่มคนเหล่านั้น มีชายร่างกำยำผู้มีกลิ่นอายอันน่าเกรงขามของความเป็นจักรพรรดิยืนตระหง่านอยู่ ด้านหลังของเขาคือชายอีกเจ็ดคนที่มีกลิ่นอายพลังไม่ธรรมดาเช่นกัน คนเหล่านี้ถังเฉินคุ้นเคยเป็นอย่างดี พวกเขาคือโจวหวงและอ๋องทั้งเจ็ดแห่งต้าโจวที่วางแผนจะสังหารเขามาโดยตลอด
ทว่า ในตอนนี้สายตาของพวกเขากลับจดจ่ออยู่กับร่างที่โชกไปด้วยเลือดซึ่งถูกมัดติดกับเสาหินกลางลานกว้าง
"เหล่าหาน"
"อาจารย์"