กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 243 เจอผู้วิเศษเข้าแล้ว
“เปิ่นกงทำไมต้องบอกเจ้าด้วยเล่า” นางไม่อยากให้จ้าวจวินจู๋รู้หรอกว่า ตนเองต้องนอนคว่ำทับอยู่บนกองกล่องกระดาษแข็งเหล่านั้นราวกับลิงค่างตัวใหญ่ ถึงได้นำพวกมันกลับมาได้
ชุ่ยอวี่เข้ามาเรียนว่าตั้งสำรับได้แล้ว ต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟยจึงให้จ้าวจวินจู๋อยู่กินด้วยกัน
“จ้าวจวินจู๋เจ้าไม่รู้หรอก เปิ่นกงอยู่ที่ฝั่งโน้นเอาแต่ลอยไปลอยมาอยู่ตลอดเวลา
อาหารเลิศรสสารพัดอย่างที่นั่น ได้แต่มองแต่กินไม่ได้ พอดมกลิ่นหอมนั่นแล้ว ทำเอาเปิ่นกงอยากกินจนแทบแย่
ตอนอยู่บ้านเจ้าก็เหมือนกัน แม่ของเจ้าทำของอร่อยมากมายทุกมื้อเย็น
เวลาพวกเขากินกัน เปิ่นกงก็ได้แต่มองอยู่ข้าง ๆ” ต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟยยังคงนึกถึงรสชาติที่ไม่อาจลิ้มลอง