ตอนที่ 242 บรรยากาศพาไปถึงจุดนี้แล้ว

ตอนที่ 242 บรรยากาศพาไปถึงจุดนี้แล้ว

ต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟยรั้งให้เซียวเช่ออยู่ร่วมสำรับกับนาง ทว่าเซียวเช่อกลับเอ่ยว่า “เห็นเสด็จแม่ฟื้นคืนสติ กระหม่อมก็วางใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ เสด็จแม่ให้ท่านน้าจ้าวอยู่ร่วมสำรับเถิด กระหม่อมมีเรื่องบางอย่างต้องไปจัดการ ไว้ช่วงสายกว่านี้กระหม่อมจะมาเยี่ยมเสด็จแม่อีกพ่ะย่ะค่ะ”

เอ่ยจบก็เตรียมจะก้าวเดินออกไปด้านนอก

เมื่อเห็นสภาพบาดเจ็บของเสด็จแม่ ยามนี้เขาเพียงอยากไปสั่งสอนคนพวกหนานฉู่สักยก ไม่อาจรอช้าได้แม้แต่เค่อเดียว

ก้าวไปได้สองก้าวเขาก็หันกลับมา มองม่านเตียงที่ปิดสนิทมิดชิดด้วยความกังขา

“เหตุใดเสด็จแม่จึงไม่พักผ่อนบนเตียงเล่าพ่ะย่ะค่ะ ตั่งนี้นับว่าไม่กว้างขวางเท่าเตียงนอน”

จ้าวจวินจู๋ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนก แสร้งทำเป็นจะไปรินน้ำ แต่กลับไปยืนอยู่ใกล้ ๆ บริเวณเตียง