กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 ก่อตั้งกรมถ่านหิน
ต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟยจึงจำต้องพารถบรรทุกถ่านหินคันนั้น ติดตามคนในวังผู้นั้นไปยังตำหนักเหรินโซ่วของไทเฮา
ทั้งไทเฮาและฝ่าบาทต่างทรงเฝ้ารอคอยมาตลอดทั้งช่วงบ่าย
ยามนี้ม่านราตรีจวนจะโรยตัวลงมาแล้ว จึงได้รอนางที่มาช้าเป็นยิ่งนัก
“หากเจ้ายังไม่มาอีก อายเจียกับฝ่าบาทคงต้องไปหาเจ้าที่จวนฉินอ๋องแล้วกระมัง” ไทเฮาตรัสหยอกเย้า
“นี่มิใช่เพราะมีเรื่องล่าช้าอยู่บ้างหรือเพคะ ดูสิเพคะ! ถ่านหินหนึ่งคันรถที่พี่ใหญ่ของหม่อมฉันให้คนขนส่งมา
หม่อมฉันให้คนลองจุดเผาดูแล้ว ใช้งานได้ดีจริง ๆ เพคะ”
สิ้นเสียงของนาง ฝ่าบาทและไทเฮาทั้งสองพระองค์ก็เสด็จไปยังข้างรถม้าที่นางนำมา
ทอดพระเนตรเห็นก้อนหินสีดำเต็มคันรถ
ฝ่าบาททรงทนรอไม่ไหว จึงให้คนนำลงมาส่วนหนึ่งแล้วจุดไฟเผามัน