กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 144 ป๊อปอายเวอร์ชันหญิง
พอกล่าวจบจ้าวจวินจู๋ก็เบือนสายตาไปทางอื่น ไม่กล้าสบสายตากับต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟย
การโป้ปดนี่มันชวนให้ลำบากใจจริง ๆ
“คุณหนูจ้าวเจ้าลองนึกดูให้ละเอียดอีกทีสิ ว่าในตำราเล่มที่เจ้าเคยอ่านเมื่อตอนนั้น ได้บอกไว้หรือไม่ว่าเหตุใดสิ่งของที่เรียกว่าถ่านหินนี้ เวลาเผาไหม้แล้วถึงได้มีกลิ่นเหม็นชวนคลื่นเหียน
หากเข้าไปดมใกล้ ๆ จะรู้สึกมึนศีรษะตื้อไปหมด นี่มันเป็นเพราะเหตุใดกัน คงมิใช่ว่ามีพิษหรอกนะ”
“นี่มัน... ข้าจะอธิบายกับคนโบราณอย่างไรดีล่ะ ว่าสิ่งที่ระเหยออกมาตอนถ่านหินเผาไหม้มันคือก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์น่ะ”
“พระนาง โปรดให้เวลาข้าคิดดูสักครู่เพคะ”
จ้าวจวินจู๋เรียบเรียงถ้อยคำในสมองอยู่ครู่ใหญ่
กำลังคิดว่าจะพูดอย่างไร จึงจะอธิบายเรื่องนี้ได้กระจ่างชัด อีกทั้งยังต้องให้คนโบราณฟังเข้าใจด้วย