เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 289 ปิดประตูแล้วลงกลอน
เมื่อมาถึงทางแยก เผิงจ้านชิงเลี้ยวซ้าย ส่วนหลินจือเซี่ยเลี้ยวขวา
หลินจือเซี่ยเดินไปได้พักหนึ่งก็หันกลับมา มองเผิงจ้านชิงที่เดินจากไปไกลแล้วถอนหายใจ
จะมีลูกใหม่อีกสักคนดีไหมนะ เด็กสองคนนี้แตกต่างจากลูกบ้านอื่นมากเกินไปแล้ว
ตอนอายุหนึ่งถึงสองขวบยังเล่นง่ายอยู่เลย ให้กินอะไรก็กิน เล่าอะไรก็ตั้งใจฟัง แต่พออายุสามขวบ เด็กสองคนนี้ก็เหมือนถูกปลดผนึก เริ่มเข้าสู่ช่วง “ต่อต้าน” เลือกกิน ก่อเรื่อง เลือกเสื้อผ้า เลือกรองเท้า…
เธอถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะขึ้นจักรยานมุ่งหน้าไปยังเรือนฝั่งตะวันตก
เมื่อเธอไปถึง ประตูรั้วลานบ้านแง้มอยู่ ยังไม่ทันผลักประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วดังมาจากข้างใน
“หนูรักคุณ! หนูรักแม่! หนูรักพ่อ! หนูรักย่า! หนูรักปู่! หนูรักคุณอา!”