เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 264 ขอบคุณค่ะแม่ แม่ใส่ใจจริง ๆ
ลานบ้านนี้กว้างใหญ่มาก เดิมทีเคยเป็นที่พักของกองพันทหารปืนใหญ่ มีบ้านอิฐเรียงกันเป็นแถว ๆ ต่อมากองทัพได้ย้ายออกไป ประตูจึงเปิดใหม่ทางทิศเหนือ แยกขาดจากทางค่ายทหารโดยสิ้นเชิง แม้ในนามจะยังถือว่าเป็นหน่วยงานใต้สังกัดกองทัพ แต่ความจริงกลับแยกบัญชีกันไปนานแล้ว
เธอเดินนำอยู่ข้างหน้า ฝีเท้ามั่นคงราวกับต่อให้หลับตาก็ยังเดินไปตามเส้นทางในลานบ้านแห่งนี้ได้
“ด้านหลังนี้เดิมเป็นสนามฝึกของกองพันทหารปืนใหญ่” เธอใช้ปลายเท้าเขี่ยพื้นเบา ๆ พลางกวาดมือไปทั้งสี่ทิศ “ปล่อยว่างไว้ก็เสียเปล่า ฉันวางแผนไว้แล้วว่าพอเข้าฤดูใบไม้ผลิจะพลิกดินทั้งหมดเพื่อปลูกผักกับต้นผลไม้ ฉันคิดดูแล้ว จะพึ่งแค่ของจากทางนั้นของฉันอย่างเดียวไม่ได้ ที่นี่เองก็ต้องมีเสบียงเพียงพอด้วย”
ยิ่งพูดความเร็วของเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้น นิ้วมือขยับวาดไปมาอยู่กลางอากาศ ดูเหมือนพนักงานขายตรงที่กำลังวาดฝันลม ๆ แล้ง ๆ ให้เผิงจ้านชิงไม่มีผิด