กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 263 ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่ใช่ตัวกาลกิณี ไม่ใช่ตัวขาดทุน
เผิงจ้านชิงมองท่าทางที่กำลังพูดอย่างออกรสออกชาติของเธอ ความสงสารที่อยู่ในแววตาค่อย ๆ คลี่คลาย
เขาไม่ได้เปิดโปงความตั้งใจของเธอ ไม่ว่าจะเป็นคำว่า “ว่างอยู่แล้วก็ว่างอยู่ดี” หรือ “หาอะไรทำสักหน่อย” ทั้งที่เธอกำลังตั้งครรภ์ได้ห้าเดือน เดิมทีสามารถอยู่ในชุมชนบ้านพักทหารอย่างสงบ รอให้เขาส่งเงินช่วยเหลือกลับมา ใช้ชีวิตโดยไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่ก็ได้ แต่เธอกลับไม่ยอม
ทำไมน่ะหรือ? เพราะเธอรู้สึกว่า ในเมื่อเธอมีฟาร์มมหัศจรรย์แห่งนั้นอยู่ หากไม่ทำอะไรสักอย่างก็ดูเหมือนจะรู้สึกผิดต่อมโนธรรมของตัวเอง