กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 258 เธอลากเธอลงชนบทเพื่อสูบเลือดเธอ
หลินจือเซี่ยเริ่มแต่งเรื่องอย่างไม่รีบร้อน “ตอนนั้นฉันสมัครลงชนบทด้วยตัวเอง ตอนนั้นไม่มีใครรักหรือดูแลฉัน ฉันจึงจำเป็นต้องลงชนบทไปหาเลี้ยงชีพ เดิมทีคิดว่าอาศัยเรี่ยวแรงทั้งตัวของตัวเอง ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็น่าจะสร้างโลกของตัวเองขึ้นมาได้ ทว่า... ทุกมื้อมีเพียงหมั่นโถวข้าวโพดกินคู่กับผักดอง เดือนหนึ่งได้กินเนื้อสักครั้งก็นับว่าดีแล้ว ส่วนงานที่ทำก็มีทั้งหาบน้ำ ผ่าฟืน พรวนดิน เก็บเกี่ยวข้าวสาลี ต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง และกว่าจะเลิกงานก็หลังฟ้ามืดสนิท มือทั้งสองข้างไม่ถึงสามวันก็เต็มไปด้วยตุ่มเลือด พอตุ่มเลือดถลอกก็รอจนหาย พอหายแล้วก็ถูกเสียดสีจนแตกอีก สุดท้าย นิ้วทั้งสิบก็ไม่มีผิวหนังดี ๆ เหลืออยู่เลยสักนิ้ว...”