ตอนที่ 236 เจอกับน้องสาวเสี่ยวหม่านที่คิดถึงเธอไม่เสื่อมคลาย

ตอนที่ 236 เจอกับน้องสาวเสี่ยวหม่านที่คิดถึงเธอไม่เสื่อมคลาย

แสงเรืองรองของอาทิตย์อัสดงทอดเงาของคนทั้งสองให้ยาวเหยียด โซ่จักรยานส่งเสียง “กึก ๆ” เบา ๆ ล้อบดไปบนถนนซีเมนต์และกระเด้งเป็นครั้งคราว หลินจือเซี่ยนั่งเอียงอยู่บนเบาะหลัง แขนทั้งสองข้างโอบเอวเผิงจ้านชิงไว้ แก้มแนบอยู่กับแผ่นหลังของเขา แม้จะมีเสื้อเชิ้ตสีเขียวทหารบาง ๆ กั้นอยู่ แต่เธอยังสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของเขา

“สามี ตัวคุณมีกลิ่นเหงื่อด้วย” เธอสูดจมูกแรง ๆ น้ำเสียงช่วงท้ายแฝงความรังเกียจอยู่สามส่วนและออดอ้อนอยู่เจ็ดส่วน ทว่าแขนกลับไม่มีทีท่าว่าจะคลายออกเลย

“ยังไง รังเกียจสามีของเธอแล้วหรือ?” เสียงของเผิงจ้านชิงลอยมาจากด้านหน้า แฝงรอยยิ้มที่แทบกดเอาไว้ไม่อยู่

“รังเกียจจะตายอยู่แล้ว! กลับบ้านต้องอาบน้ำด้วย” หลินจือเซี่ยซุกหน้าเข้ากับแผ่นหลังของเขา เสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ

“รับทราบ ฟังภรรยาทุกอย่าง”

“สามีน่ารักที่สุด”