กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 213 ออกแบบ ‘วิธีปรากฏตัว’ ที่สมเหตุสมผลและโรแมนติก
ซ่งเป่าจูลองถ่ายน้ำหนักตัวลงด้านล่าง แล้วคลายฝ่าเท้าออกจากกิ่งไม้—
จากนั้นทั้งร่างก็ร่วงลงไปอย่างแรง ก่อนจะหยุดชะงักกะทันหัน
ฝ่ามือส่งความรู้สึกแสบร้อนออกมา เส้นใยหยาบกระด้างของเชือกป่านเสียดสีกับผิวเธอราวกับกระดาษทราย ร่างของเธอส่ายไปมาอยู่กลางอากาศสองครั้ง ดูเงอะงะราวกับลูกตุ้มนาฬิกาขนาดใหญ่ ซ่งเป่าจูกัดฟันใช้เท้ายันลำต้นไม้ หวังจะประคองตัวให้มั่นคง ทว่าลมภูเขาที่หอบความชื้นพัดปะทะใบหน้า เธอจึงเหมือนใบไม้ใบหนึ่งท่ามกลางพายุ ถูกเหวี่ยงไปมาบนเชือก
เธอก้มหน้ามองลงไปแวบหนึ่ง ความว่างเปล่าสีเขียวเข้มเบื้องล่างลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง หัวเข่าของเธอพลันอ่อนยวบ