ตอนที่ 175 ไม่ได้ อาเล็กของฉันเป็นผู้ใหญ่ ฉันต้องเชื่อฟัง

ตอนที่ 175 ไม่ได้ อาเล็กของฉันเป็นผู้ใหญ่ ฉันต้องเชื่อฟัง

โต๊ะอาหารในฟาร์มทำจากไม้แดง ขัดจนสะท้อนเงาคนได้ หลินจือเซี่ยกับซ่งเป่าจูนั่งหันหน้าเข้าหากัน เบื้องหน้าวางอาหารบนเครื่องบินจากปี 1967 ไว้สองชุด ได้แก่ ไข่ต้ม ขนมปังแผ่น เนื้อกระป๋อง และขนมเค้กชิ้นเล็ก

ซ่งเป่าจูปอกไข่ต้มแล้วผ่าออก ไข่แดงจับตัวเป็นสีเหลืองอ่อน เธอโรยเกลือลงไปเล็กน้อย กัดเข้าไปหนึ่งคำ ดวงตาหรี่ลง “ก็ใช้ได้”

เธอกัดขนมปังแผ่นอีกคำ “ก็ใช้ได้”

เธอตักเนื้อกระป๋องขึ้นมาหนึ่งช้อน “ก็ใช้ได้”

สุดท้ายเธอกัดขนมเค้กชิ้นเล็กเข้าไปหนึ่งคำ “กลิ่นนมเข้มข้นดี…แต่พูดตามตรง หมั่นโถวลูกใหญ่ยังอร่อยกว่า”