เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 171 เธอก็หายตัวไปเช่นกัน
หลินจือเซี่ยเป็นคนแรกที่ขยับ เธอเดินไปย่อตัวลงตรงหน้ากองเสบียง นิ้วมือแตะลงบนกล่องเวชภัณฑ์ใบแรก วินาทีถัดมา กล่องใบใหญ่สูงครึ่งตัวสามใบ รวมถึงลังเครื่องกระสุนและเสื้อผ้าที่มัดรวมกันข้าง ๆ ก็หายไปจากตรงนั้น
เดิมทีเฮ่อเหนียนยืนตัวตรงแน่ว ทว่าตอนนี้ดวงตากลับเบิกกว้างฉับพลัน ลำคอส่งเสียงลมหายใจสั้น ๆ ออกมา ราวกับถูกใครบีบคออยู่ ขาของเขาสั่นขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ แม้จะสั่นไม่แรงนัก แต่ฉีจิ่งเฟิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกได้ เพราะตัวเขาเองก็กำลังสั่นเช่นกัน สั่นตั้งแต่ฝ่าเท้าขึ้นไปจนถึงขม่อม
น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของเขา… ตกลงแล้วเป็นเทพเซียนจากที่ไหนกันแน่
“แล้ว… แล้วของล่ะ?” ฉีจิ่งเฟิงจ้องพื้นว่างเปล่า เสียงของเขาเบาหวิวราวกับเหยียบอยู่บนปุยนุ่น