ตอนที่ 164 เรื่องการลาป่วยสองเดือนเพราะบาดเจ็บแพร่ไปทั่วชุมชนบ้านพักทหาร

ตอนที่ 164 เรื่องการลาป่วยสองเดือนเพราะบาดเจ็บแพร่ไปทั่วชุมชนบ้านพักทหาร

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินจือเซี่ยถูกเสียงดังจากห้องครัวปลุกให้ตื่น เธอขยี้ตาแล้วลุกขึ้นนั่ง ร่างกายครึ่งหนึ่งยังห่มผ้าอยู่ ก็เห็นเผิงจ้านชิงถือโจ๊กข้าวฟ่างร้อน ๆ ชามหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอก

“ตื่นแล้วเหรอ?” เขาวางชามโจ๊กลงบนตู้ข้างเตียงเตา “วันนี้โรงอาหารทอดปาท่องโก๋ ฉันรู้ว่าเธอชอบ เลยซื้อมาเพิ่มหลายชิ้น กินไม่หมดก็เก็บไว้”

ตั้งแต่รู้ว่าคลังเก็บของของภรรยาสาวสามารถเก็บรักษาสิ่งของไว้ได้ แถมยังคงสภาพเดิมทุกอย่าง เขาก็เกิดความคิดขึ้นมาอย่างหนึ่ง

หลินจือเซี่ยยืดเส้นยืดสาย “ฉันไปแปรงฟันล้างหน้าก่อน”

คนที่อยู่บนแท่นเตาอุ่นหายตัวไปอย่างกะทันหัน เผิงจ้านชิงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอีกแล้ว เขายอมรับเรื่องนี้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ รอจนเธอกลับมา ทั้งสองก็นั่งกินอาหารอยู่บนแท่นเตาอุ่น