กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 158 ทำต่อเถอะ ฉันทนไหว
ขาของฉีหย่วนซานเริ่มอ่อนแรงขึ้นมาอีกครั้ง ข้อมูลที่ได้รับในวันนี้มากเกินขีดจำกัดไปแล้ว ตาแก่คนหนึ่งอย่างเขาต้องใช้เวลาปรับตัว เผิงจ้านชิงประคองเขาเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ เมื่อมายืนอยู่หน้าคันนา เขาก็อดเอ่ยปากไม่ได้ว่า “เซี่ยเซี่ย ที่ดินตรงนี้มีแค่นิดเดียวเอง จะปลูกธัญพืชได้มากขนาดนั้นได้ยังไง?”
เผิงจ้านชิงมองหลินจือเซี่ยโดยไม่พูดอะไร เพราะข้อสงสัยของเขาเหมือนกับฉีหย่วนซาน
หลินจือเซี่ยเม้มปากยิ้ม “สิ่งที่พวกคุณเห็นเป็นเพียงพื้นที่ในระดับจุลภาค รอฉันแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวให้เสี่ยวชีพาพวกคุณไปดูขนาดที่แท้จริง”