กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 157 ความภักดีกับความกตัญญูยากจะรักษาพร้อมกัน
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฟ้าก็สว่างจ้าแล้ว
หลังล้างหน้าล้างตาเสร็จ ทั้งคู่ก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องโถงกลางบ้านพร้อมเสียง “ฟิ้ว” เผิงจ้านชิงที่กำลังถือหม้อโจ๊กอยู่ตกใจจนมือสั่น เกือบจะเหวี่ยงหม้อทิ้ง เขาตั้งสติ วางหม้อลงบนโต๊ะ ก่อนจะพูดด้วยลำคอที่ยังตึงอยู่เล็กน้อยว่า “กินอาหารเช้าได้แล้ว”
ซ่งเป่าจูเหลือบมองเขา ริมฝีปากประดับรอยยิ้ม “ลูกเอ๊ย เดี๋ยวชินไปก็โอเค”
“แม่—”
“เฮ้อ—เอาล่ะ นั่งลงกินเถอะ”
หลินจือเซี่ยนั่งลงข้างโต๊ะ รับชามโจ๊กที่เผิงจ้านชิงยื่นให้ จิบไปหนึ่งคำแล้วเงยหน้ามองเขา “จ้านชิง”
“หืม?”