กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 106 ฉันเห็นแก่หน้าตา เธอยอมรับไหม
หลินจือเซี่ยนั่งขัดสมาธิอยู่ริมแท่นเตาอุ่น กัดซาลาเปาไส้ผักกาดขาว วุ้นเส้น และเต้าหู้คำหนึ่ง พลางเหลือบมองเผิงจ้านชิงพับผ้าห่ม มือคู่นั้นพลิกพับไปมาเพียงไม่กี่ครั้ง ก้อนผ้าห่มก็เป็นทรงเหลี่ยมมุมคมชัด ราวกับใช้ดาบตัดออกมา
เธอคาบซาลาเปาไว้ในปากแล้วพูดอู้อี้ว่า “ผู้บังคับกองพันเผิง ป้ายสามีแสนดีของคุณคงติดแน่นถาวรแล้วล่ะ ถ้าคุณรักษามาตรฐานนี้ไว้ได้ ฉันรับรองว่าจะรักคุณจนฟ้าดินสลาย ทะเลเหือดแห้ง ภูเขาถล่มดินทลายเลย”
เผิงจ้านชิงตบมุมผ้าห่มเบา ๆ โดยไม่หันกลับมา “งั้นฉันจะรอให้เธอรักฉันจนฟ้าดินสลายก็แล้วกัน”
“ได้เลย!” เธอกลืนซาลาเปาลงไปทั้งคำ เช็ดปากลวก ๆ แล้วโผเข้าไปคล้องคอเขา ก่อนประทับจูบลงบนริมฝีปากของเขา “รางวัลสำหรับท่วงท่าพับผ้าห่มอย่างเท่เมื่อครู่นี้”