ตอนที่ 19 สมแล้วที่เกิดมาเพื่อเสวยสุข งานหนักนิดหน่อยก็ทำไม่ไหว

ตอนที่ 19 สมแล้วที่เกิดมาเพื่อเสวยสุข งานหนักนิดหน่อยก็ทำไม่ไหว

ทั้งสองกินหมั่นโถวลูกใหญ่กับเต้าเจี้ยวหมักจนหมด แล้วดื่มน้ำต้มสุกเย็นอีกคนละสองชาม ถือว่าจัดการมื้อเย็นผ่านไปได้

หลินจือเซี่ยส่งจ้าวเสี่ยวหลานกลับไป ปิดประตู ลงกลอนให้เรียบร้อย แล้วถอนหายใจยาว

เธอเทน้ำล้างหน้าในกะละมังเคลือบทิ้ง ต้มน้ำร้อนอีกหนึ่งกา เช็ดตัวลวก ๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาด แล้วล้มตัวลงนอนบนแท่นเตาอุ่น จ้องคานห้องสีดำสนิทอย่างเหม่อลอย

【ชีเป่า】

【อยู่นี่ เซี่ยเซี่ย】

【เธอว่า ฉันแกล้งทำเกินไปหรือเปล่า】

ชีเป่าเงียบไปสองวินาที ราวกับกำลังไตร่ตรองว่าจะตอบอย่างไรถึงจะไม่ถูกด่า 【เซี่ยเซี่ย ในยุคนี้ถ้าไม่แกล้งทำก็อยู่รอดไม่ได้ ลองคิดดูสิ ถ้าวันนี้เธอทะเลาะกับปัญญาชนโหว ผลจะเป็นยังไง ไม่ว่าใครจะถูกใครจะผิด สุดท้ายคนซวยต้องเป็นเธอแน่ ๆ เด็กใหม่ไม่รู้ความ ไม่เคารพปัญญาชนรุ่นเก่า ทำลายความสามัคคี ข้อกล่าวหาสารพัดจะถูกโยนใส่หัว เธอถอดออกไม่หมดหรอก】

【โอ้โห!】 หลินจือเซี่ยหัวเราะ 【ชีเป่า ดูไม่ออกเลยว่าเธอฉลาดไม่เบานะ】

【ขอบคุณคำชมของท่านผู้ครอบครอง】