ตอนที่ 17 ยิ่งนึกยิ่งเสียใจที่เลือกลงชนบท ตอนนั้นต้องถูกผีเข้าสิงแน่ ๆ

ตอนที่ 17 ยิ่งนึกยิ่งเสียใจที่เลือกลงชนบท ตอนนั้นต้องถูกผีเข้าสิงแน่ ๆ

เมื่อพวกเขาเข้าสู่เขตแดนหน่วยผลิตหลิ่วเหอ ก็เพิ่งผ่านสิบเอ็ดโมงเช้ามาไม่นาน เวลานี้ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน ในท้องนาจึงเต็มไปด้วยสมาชิกสหกรณ์และปัญญาชนที่กำลังยุ่งอยู่กับงาน

คนกลุ่มนี้ถูกผู้คนมองสำรวจไปมา ราวกับเป็นของแปลก หลังจากเดินเท้ามาหนึ่งชั่วโมง ปัญญาชนใหม่ทุกคนต่างเข้าใจดีว่า อีกไม่เกินสองวัน พวกเขาก็จะกลายเป็นหนึ่งในคนที่ทำงานอยู่กลางท้องนา

โชคดีที่หน่วยผลิตหลิ่วเหอเป็นจุดทดลองส่งปัญญาชนเข้าหน่วยผลิต สภาพที่พักจึงถือว่าสบายพอใช้ หัวหน้าหน่วยหลิ่วพาทุกคนไปยังจุดปัญญาชนโดยตรง และให้พวกเขาหยุดวันนี้กับพรุ่งนี้ ส่วนมะรืนนี้จึงค่อยเริ่มงานอย่างเป็นทางการ

หลินจือเซี่ยยืนอยู่หน้าจุดปัญญาชน มองประตูไม้ลอกล่อนบานนั้น ในหัวมีเพียงความคิดเดียว ฉันตอนนั้นคิดอะไรอยู่ ถึงได้เอาแต่คิดว่าจะลงชนบทให้ได้

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้เสียใจภายหลังก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ โชคดีที่สวรรค์ยังไม่ฟาดเธอจนตาย และยังให้สถานที่ที่เธอลงชนบทมีสภาพที่พักไม่เลว