กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 15 ในเมื่อขาเจ็บ ก็ไปตัดหญ้าเลี้ยงหมู
ชายสวมชุดทำงานสีน้ำเงินไล่ตามไปข้างหน้าสองสามก้าว จากนั้นกวาดตามองลานบ้านหลายแห่ง สิ่งที่เห็นมีเพียงเด็กหลายคนวิ่งเล่นกันอย่างบ้าคลั่งอยู่ในลานบ้าน แล้วจะมีเงาของยัยทอมนั่นได้ยังไง
สายตาของเขาหยุดอยู่ตรงจุดที่หลินจือเซี่ยหายตัวไปครู่หนึ่ง ก่อนก้มลงตรวจดูพื้นอย่างละเอียด พื้นสะอาดเอี่ยม ไม่มีแม้แต่รอยเท้า
หรือว่าคนจะหายตัวไปกลางอากาศจริง ๆ เขาส่ายหน้า สลัดความคิดเพ้อเจ้อนี้ทิ้งไป แล้วพูดอย่างมั่นใจว่า
“ยัยนั่นหนีไปได้ไม่ไกลแน่ ต้องซ่อนอยู่ในลานบ้านไม่กี่หลังนี้แน่”
ชายสวมเสื้อเทาเกาหัว “หรือว่าจะปีนกำแพงหนีไป”
“ปีนแม่แกสิ” ชายผมแสกสามเจ็ดสบถคำหนึ่ง ก่อนยกมือชี้ไปยังกำแพงโล่ง ๆ “กำแพงสูงตั้งสามเมตร ผู้หญิงตัวคนเดียวหอบของหนักสิบกว่าจินปีนข้ามไปเนี่ยนะ เธอป่วยหรือแกป่วยกันแน่”
ชายสวมชุดทำงานสีน้ำเงินขยับเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงลง “พี่ใหญ่ ผู้หญิงคนนั้นจะพักอยู่ในลานบ้านสักหลังแถวนี้หรือเปล่า”