ตอนที่ 244 เสี้ยวหนึ่งของผ้าคลุมหน้า

ตอนที่ 244 เสี้ยวหนึ่งของผ้าคลุมหน้า

ดันแคนเดินเข้าไปใกล้ประตูบานนั้น เขาตรวจสอบสถานะของมันอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

"ประตูแห่งมิติย่อย" บานนี้ถูกปิดลงแล้วจริงๆ ก่อนหน้านี้เขาได้เดินทางไปยังอีกฝั่งของประตู และการปิดที่แสนง่ายดายนั้นก็เป็นการปิดตายประตูบานใหญ่ที่ยากจะสั่นคลอนในมิติแห่งความเป็นจริงได้อย่างสมบูรณ์

เขาพ่นลมหายใจออกมายาวๆ แล้วเงยหน้ามองขึ้นไปเหนือกรอบประตู

ตัวอักษรโบราณอันลึกลับเหล่านั้นยังคงประทับตระหง่านอยู่บนกรอบประตูอย่างชัดเจน "ประตูบานนี้เชื่อมต่อไปยังเรือไร้มาตุภูมิ"

"เชื่อมต่อไปยังเรือไร้มาตุภูมิ..." ดันแคนอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนไปถึงสถานการณ์ที่อยู่หลังประตูบานนั้น นึกถึงเรือไร้มาตุภูมิที่แล่นอยู่ในมิติย่อยและดูเหมือนจะถูกทิ้งร้างผุพังมาเนิ่นนานนับปี จู่ๆ เขาก็เกิดความเข้าใจต่อข้อความบนกรอบประตูขึ้นมาเล็กน้อย