เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 243 หวนคืน
โจวหมิงยืนอยู่หน้ากระจก จ้องมองตัวเองในกระจกเงียบๆ
ภาพสะท้อนที่คมชัดและสมจริงเช่นนี้—หากไม่ใช่เพราะเขาเอื้อมมือไปสัมผัสพื้นผิวที่เย็นเยียบและแข็งกระด้าง เขาอาจจะสงสัยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามคือ 'ตัวตนอีกคน' ของเขาจริงๆ หรือเปล่า
เนิ่นนานกว่าเขาจะละสายตาจากกระจก แล้วหันไปมองความมืดมิดอันกว้างใหญ่รอบตัว
พื้นที่แห่งนี้กว้างใหญ่แค่ไหนกันแน่? หากเดินออกไปเรื่อยๆ จะสามารถไปถึงจุดที่ไร้จุดสิ้นสุดได้หรือไม่? แก่นแท้ของห้วงความมืดนี้คืออะไร? ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ อยู่เบื้องหลังประตูผู้ไร้มาตุภูมิ? แล้วประตูผู้ไร้มาตุภูมิที่ตั้งอยู่ในมิติย่อยนั้น มีความเกี่ยวข้องอย่างไรกับประตูผู้ไร้มาตุภูมิในโลกแห่งความเป็นจริง? และที่สำคัญที่สุด...
ตัวอักษรที่ปรากฏขึ้นในความมืดเหล่านั้นคืออะไรกันแน่?
โจวหมิงถอยห่างจากกระจก เมื่อเขาเดินจากมา กระจกบานนั้นก็สลายหายไปอย่างเงียบงัน ร่างในกระจกก็กลืนหายไปในความมืดมิดเช่นกัน และเมื่อเขาก้าวเดิน ตัวอักษรสีซีดก็ผุดขึ้นมาในความมืดมากขึ้นเรื่อยๆ—บอกเล่าทุกสรรพสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเขา