เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 231 พอลลี่ผู้ส่งสารที่ไว้ใจได้
อ้ายอีบินกระพือปีกพรึบพรับเข้ามาในร้าน มันยืนอยู่บนราวบันไดพลางยืดอกอย่างทะนงตัว ดวงตาขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียวกลอกกลิ้งไปมา
นกแก้วตัวใหญ่ที่มีขนหางสีสันลวดลายสะดุดตาซึ่งบินตามเข้ามาก็ร่อนลงบนเคาน์เตอร์ข้างมือดันแคน มันกระโดดไปมาบนเคาน์เตอร์ด้วยท่าทีองอาจสง่าผ่าเผย ราวกับอยู่ในบ้านของตัวเองโดยไม่มีความเกรงใจแม้แต่น้อย
ดันแคนมองดูเจ้านกที่เพิ่งบินมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ด้วยสีหน้าตกตะลึง นกแก้วตัวใหญ่ก็เงยหน้าขึ้นมองดันแคนอย่างไม่รู้สึกแปลกหน้า ผ่านไปครู่ใหญ่มันก็กระพือปีกกะทันหัน ส่งเสียงแหลมแสบแก้วหูออกมา "อา! พอลลี่!"
"นายชื่อพอลลี่เหรอ" ดันแคนเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาไม่ได้คาดหวังให้นกแก้วตัวนี้ตอบอะไรกลับมา ทว่าธรรมชาติของการพูดของนกแก้วก็เป็นเพียงการเลียนเสียงเท่านั้น แต่ใครจะไปคิดว่าหลังจากเจ้านกได้ยินคำถามของเขา มันจะพยักหน้าจริงๆ พร้อมกับกระพือปีก "พอลลี่! ชื่อพอลลี่!"
สีหน้าของดันแคนแข็งค้างไปชั่วขณะ เขาหันขวับไปมองอ้ายอีที่กำลังยืนทอดสายตามองลงมาจากราวบันไดชั้นหนึ่ง "แกไปหา... 'เพื่อน' ตัวนี้มาจากไหนกัน"