ตอนที่ 230 ชีวิตประจำวันแสนอบอุ่นในรังมิติย่อย

ตอนที่ 230 ชีวิตประจำวันแสนอบอุ่นในรังมิติย่อย

นกแก้วตัวใหญ่ที่มีขนหางหลากสีสันกระพือปีกบินออกจากเรือหมอกสมุทร มันบินผ่านเขตท่าเรือด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง และมุ่งหน้าตรงเข้าไปในนครรัฐ

"ต้นเรือ พวกเราจะเอาอย่างไรดี จะรออยู่ที่นี่เลยไหม"

บนสะพานเดินเรือของเรือหมอกสมุทร กะลาสีคนหนึ่งมองดูแผ่นหลังของพอลลี่ที่บินห่างออกไปไกล เขาหันไปถามเอเดนที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆ

"...คงทำได้เพียงรอไปก่อน" เอเดนก้มหน้าลงมองพื้นใต้ฝ่าเท้า เขากำลังชั่งน้ำหนักในใจอย่างรวดเร็ว เพื่อให้สมองอันเย็นเยียบของตนทำงานอย่างเต็มที่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ไม่ใช่แค่เพราะคำสั่งของกัปตันหรอกนะ แต่เป็นเพราะสภาพของเรือหมอกสมุทรในตอนนี้ต่างหาก"

ประโยคครึ่งหลังของเขาทำให้ลูกน้องหลายคนที่เดิมทีค่อนข้างกระสับกระส่ายสงบลงอย่างรวดเร็ว

กัปตันพาเพียงคนสนิทไม่กี่คนขึ้นฝั่ง และปล่อยให้ต้นเรือกับกะลาสีที่เหลือทั้งหมดอยู่บนเรือ คำอธิบายบังหน้าสำหรับเรื่องนี้คือ กะลาสีผู้ไม่ตายของเรือหมอกสมุทรส่วนใหญ่นั้นดูแปลกประหลาดน่าสะพรึงกลัว ซึ่งอาจก่อให้เกิดความวุ่นวายและความเป็นปรปักษ์ในนครรัฐได้ง่าย แต่เอเดนเข้าใจสถานการณ์ที่แท้จริงเป็นอย่างดี

นั่นก็เพราะว่าเรือหมอกสมุทรเพิ่งเผชิญหน้ากับเรือธงของมันเมื่อไม่นานมานี้