เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 215 สุริยะแสนเชื่อง
"พวกคุณว่า ทางฝั่งพรีแลนด์ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้างแล้ว?"
หลังจากเงียบไปพักใหญ่ ในที่สุดเชอร์ลีย์ก็ทนไม่ไหว เธอเงยหน้าขึ้นมองนักวิชาการเฒ่าตรงหน้า แล้วหันไปมองคุณอลิซที่ดูเหมือนจะสนิทสนมกับคุณดันแคนเป็นอย่างดี ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความลังเล
"…ผมไม่รู้ แต่ผมคิดว่าคุณดันแคนคงลงมือแก้ปัญหานี้ไปแล้ว แม้ผมจะนึกไม่ออกว่าเขาทำด้วยวิธีไหนก็ตาม" มอร์ริสนวดขมับพลางครุ่นคิด "แต่เทียบกับเรื่องนั้นแล้ว ตอนนี้ผมสนใจที่นี่มากกว่า..."
เขาเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ สายตาไปหยุดอยู่เบื้องบนซึ่งมีใบเรือวิญญาณกระพือลู่ลมอยู่กลางอากาศ สีหน้าของเขาพลันดูแปลกไป
"เรือลำนี้ ทำให้ผมอดนึกถึงตำนานบทนั้นไม่ได้ ตำนานเกี่ยวกับเรือไร้มาตุภูมิ..."
"ใช่แล้ว" มอร์ริสเพิ่งพูดจบ เสียงของอลิซก็ดังมาจากด้านข้าง ใบหน้าของเธอประดับด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ "ที่นี่คือเรือไร้มาตุภูมิ ยินดีต้อนรับขึ้นเรือ"
มือที่กำลังนวดขมับของมอร์ริสชะงักกึก เขาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "ที่นี่คือเรือไร้มาตุภูมิจริงๆ หรือ?! ถ้าอย่างนั้นฐานะของคุณดันแคนก็คือ..."