ตอนที่ 117 พิพิธภัณฑ์

ตอนที่ 117 พิพิธภัณฑ์

เมื่อลงจากรถและก้าวเข้าสู่ลานหินชนวนหน้าพิพิธภัณฑ์ ไฮดี้อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ลมทะเลอันเย็นสบายและเค็มปร่าพัดโชยมา ราวกับช่วยพัดพาความเหนื่อยล้าและความวิตกกังวลที่สะสมจากการทำงานติดต่อกันอย่างยาวนานของเธอให้ปลิวหายไป นำพาความผ่อนคลายมาให้ชั่วขณะ

จิตแพทย์สาวผู้นี้ไม่ได้หยุดพักผ่อนมาเกือบหนึ่งเดือนเต็ม ซ้ำช่วงที่ผ่านมาเธอยังต้องรับมือกับสาวกลัทธินอกรีตที่บ้าคลั่งแทบทุกวัน เธอถึงกับรู้สึกว่าความวิกลจริตในหัวของสาวกลัทธินอกรีตเหล่านั้นกำลังค่อยๆ คืบคลานเข้ามากัดกินจิตใจของตนเอง ทำให้ช่วงนี้เธอต้องต่อสู้กับอาการนอนไม่หลับและฝันร้ายอยู่ทุกค่ำคืน

ยังดีที่ในที่สุดวันนี้เธอก็ไม่ต้องเก็บเอาเรื่องของสาวกวิกลจริตเหล่านั้น รวมถึงจิตใจอันบิดเบี้ยวและป่วยไข้ของพวกเขามาใส่ใจอีก

ลมทะเลพัดโชยมาจากสุดปลายถนนอีกระลอกจนชายกระโปรงของไฮดี้ปลิวไสว เธอยกมือขึ้นจับกระโปรงยาวและหมวกปีกกว้างบนศีรษะเอาไว้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอาคารสีขาวขนาดใหญ่ที่มีเพดานโค้งอันพลิ้วไหวและปีกอาคารด้านข้างอันงดงามตรงหน้า