เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 116 ทุกอย่างเป็นปกติ
เชอร์ลีย์พาอาโก่วจากไปอย่างรวดเร็ว ส่วนสายตาของดันแคนก็ละจากทางแยกอันห่างไกล กลับมาหยุดลงที่ซากโรงงานแห่งนั้นอีกครั้ง
หลังจากไฟวิญญาณมอดดับลง ม่านตาข่ายที่มองไม่เห็นก็ค่อยๆ ปิดเข้าหากันอีกครั้ง โรงงานแห่งนี้กลับคืนสู่สภาพ "ปกติ" ดังเดิม ร่องรอยของกองเพลิงถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้น เถ้าถ่านที่เคยปลิวว่อนอยู่ทุกหนแห่งก็อันตรธานหายไปในความว่างเปล่า
สายตาของดันแคนค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้น ไปยังด้านบนของโรงงาน จนกระทั่งถึงท้องฟ้า
เขาจินตนาการ จินตนาการว่ามีม่านหมอกบางเบาดุจผ้ากอซปกคลุมไปทั่วบริเวณอย่างเงียบงัน บดบังความจริงที่ซ่อนอยู่ใต้ความเป็นจริงเอาไว้ แม้ประชากรที่หลงเหลืออยู่ในย่านที่หกจะไม่ได้มีมากมายนัก แต่ก็ยังคงมีจำนวนหลายพันคน ทว่าภายใต้สายตาของคนนับพันเหล่านั้น ม่านที่มองไม่เห็นนี้กลับปกปิดความจริงมานานถึงสิบเอ็ดปีเต็ม