ตอนที่ 109 ผู้ช่วงชิงเพลิง

ตอนที่ 109 ผู้ช่วงชิงเพลิง

ความรู้สึกร่วงหล่นอย่างรุนแรงพุ่งเข้ามาจู่โจมกะทันหัน ทำให้จิตวิญญาณของดันแคนหลุดลอกออกจากเบื้องหน้าดวงอาทิตย์ที่แผดเผานั้นอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกราวกับถูกแรงดึงดูดมหาศาลลากผ่านอุโมงค์ที่ลึกและยาวไกล โคโรนาที่ลุกโชนและก้อนเนื้อเลือดที่ค้ำจุนมันอยู่ค่อยๆ ห่างออกไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว วินาทีต่อมาเขาก็สัมผัสได้ถึงความหนักแน่นที่แผ่นหลัง

นั่นคือพนักพิงเก้าอี้ของเขา

ดันแคนเบิกตาโพลงและหอบหายใจเฮือกใหญ่ เขารู้สึกว่าหัวใจไม่เคยเต้นแรงขนาดนี้มาก่อน และบนจอประสาทตาของเขาราวกับยังมีแสงบาดตาที่สาดส่องมาจากดวงดาวที่ลุกไหม้ดวงนั้นหลงเหลืออยู่

ความจริงของก้อนเนื้อเลือดใต้ทะเลเพลิงนั้นยิ่งประทับแน่นอยู่ในหัวของเขาอย่างรุนแรง

ผ่านไปอีกไม่กี่วินาที ความประทับใจอันรุนแรงเหล่านี้ก็ค่อยๆ สงบลงในหัวของเขา ในที่สุดก็เหลือเพียงคำพูดอันเลือนรางที่ยังคงดังก้องอยู่ในส่วนลึกของความทรงจำ

"ผู้ช่วงชิงเพลิง จงดับข้า ได้โปรด..."

ดันแคนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขามั่นใจว่าตัวเองได้ยินประโยคนี้จริงๆ