ตอนที่ 108 สุริยันมายา

ตอนที่ 108 สุริยันมายา

ตอนนี้ดันแคนเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้วว่าทำไมผู้คนบนโลกถึงได้หวาดกลัวและเคียดแค้นเรือไร้มาตุภูมิมากถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังมองกัปตันเรือไร้มาตุภูมิราวกับเป็นโรคระบาด

เพราะในความหมายหนึ่ง 'ภัยพิบัติเคลื่อนที่' นี้ก็เหมือนกับโรคระบาดจริงๆ

ท่ามกลางห้วงมิติที่มืดมิดและโกลาหล ดันแคนจ้องมองเปลวไฟที่เต้นเร่าอยู่ในมือทั้งสองข้างของตนอย่างเงียบงัน สัมผัสถึงพลังที่แฝงอยู่ในเปลวไฟซึ่งดูเชื่องช้าและว่าง่ายสำหรับเขาเป็นอย่างยิ่ง

ไฟเป็นสิ่งที่พิเศษที่สุดบนโลกใบนี้ มันไม่ได้เป็นเพียงสื่อกลางของแสงสว่างและความอบอุ่นเท่านั้น แต่ยังเป็นหลักประกันที่ทำให้มนุษยชาติสามารถพัฒนาอารยธรรมมาได้จนถึงทุกวันนี้ท่ามกลางวิกฤตที่รายล้อม มันช่วยรักษาสมดุลแห่งระเบียบระหว่างดินแดนเหนือธรรมชาติและโลกแห่งความเป็นจริง อีกทั้งยังเป็นสัญลักษณ์แห่งพรและการคุ้มครองจากเหล่าทวยเทพต่อโลกมนุษย์

ในดินแดนที่เกี่ยวข้องกับสิ่งเหนือธรรมชาติเกือบทั้งหมด 'ไฟ' ล้วนครอบครองตำแหน่งและบทบาทที่พิเศษ