ตอนที่ 37 วัฏจักรแห่งความเป็นตาย

ตอนที่ 37 วัฏจักรแห่งความเป็นตาย

เสียงระฆังพลบค่ำที่บ่งบอกถึงการผลัดเปลี่ยนของวันและเสียงหวูดไอน้ำทะลุผ่านทางลาดและปล่องเพลาที่ทั้งลึกและชื้นแฉะ ก่อนจะสะท้อนก้องแว่วๆ อยู่ในท่อระบายน้ำที่มืดมิดและคับแคบ สัญญาณแห่งยามวิกาลที่ใกล้เข้ามานี้ยิ่งทำให้บรรดาสาวกลัทธินอกรีตที่หลบซ่อนตัวอยู่ในห้องพักร้างรู้สึกหดหู่มากยิ่งขึ้น

หนึ่งในพวกเขาล้มป่วยหนัก เป็นอาการป่วยหนักที่ไม่ทราบสาเหตุ และตอนนี้เขากำลังจะตาย... ตายในโลกใต้ดินที่มีเพียงแสงไฟสลัวแห่งนี้

"ตอนนี้เขายังมีชีวิตอยู่..." สาวกลัทธินอกรีตคนหนึ่งพูดอย่างลังเล เขามองไปยัง "พี่น้อง" ที่นอนอยู่บนพื้น เห็นดวงตาของอีกฝ่ายปรือขึ้นครึ่งหนึ่ง ลูกตากำลังกลอกไปมาอย่างช้าๆ ในเบ้าตา ชายผู้โชคร้ายคนนี้ยังคงได้ยินความเคลื่อนไหวรอบตัว แต่เขาไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะลืมตาขึ้นมาได้อีกแล้ว

"ก็แค่ตอนนี้นั่นแหละ" สาวกลัทธินอกรีตอีกคนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ระฆังพลบค่ำดังขึ้นแล้ว เขาจะตายในห้องนี้ไม่ได้ การคุ้มครองขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะประทานพรให้เขาได้รับการหลับใหลอย่างสงบในความมืด"