ตอนที่ 33 ปลา

ตอนที่ 33 ปลา

อาหารเช้ามื้อนี้รสชาติจืดชืดราวกับเคี้ยวเทียนไข ซ้ำร้ายสัมผัสของมันยังแย่ยิ่งกว่าเทียนไขเสียอีก

หลังจากจัดการอาหารเช้าที่ไม่ค่อยน่าประทับใจนักเสร็จสิ้น อารมณ์ของดันแคนก็ไม่ได้ดีขึ้นตามความอิ่มของท้องเลยแม้แต่น้อย กลับกันเขายิ่งรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อยเพราะข้อมูลบางอย่างที่หัวแพะหลุดปากพูดออกมาโดยไม่ตั้งใจนั้น ไปกระตุ้นให้เกิดข้อสันนิษฐานสะเปะสะปะขึ้นมามากมาย

เขามองไปที่อ้ายอี นกพิราบที่กำลังเดินเล่นอย่างสบายใจอยู่บนชั้นวางของใกล้ๆ แล้วรู้สึกว่าความคิดฟุ้งซ่านในหัวยิ่งเลอะเทอะไปกันใหญ่

เขาเชื่อมาตลอดว่านกพิราบที่พ่นแต่ 'ภาษาโลก' ตัวนี้ถือกำเนิดขึ้นเพราะเขามีวิญญาณของคนบนโลก เขาคิดว่าในตอนที่ตัวเองกำลังท่องแดนวิญญาณ ตัวตนที่ชื่อโจวหมิงได้ทำปฏิกิริยากับเข็มทิศทองเหลือง จึงให้กำเนิดนกประหลาดอย่างอ้ายอีขึ้นมา

แต่ถ้าหาก... เรื่องราวมันไม่ได้เป็นแบบนั้นล่ะ