เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 24 นกพิราบงั้นหรือ
นกพิราบสีขาวหิมะตัวนั้นยืนทื่ออยู่บนโต๊ะ ที่คอของมันแขวนเข็มทิศทองเหลืองที่ดันแคนตามหามาพักใหญ่เอาไว้ ส่วนมีดสั้นศิลานิลที่คุ้นตากลับวางอยู่แทบเท้าของมัน
ดันแคนจ้องมองนกพิราบด้วยสีหน้าอึ้งงันเล็กน้อย นกพิราบตัวนั้นก็จ้องมองเขาด้วยท่าทีอึ้งงันเช่นกัน
การอ่านสีหน้าจากใบหน้าของนกตัวหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ไม่รู้ทำไมดันแคนกลับรู้สึกว่าเขาสามารถเข้าใจสีหน้าของนกพิราบตัวนี้ได้ ไม่เพียงเข้าใจสีหน้าเท่านั้น เขายังมองเห็นประกายแห่ง 'ความปราดเปรื่อง' บางอย่างจากดวงตาสีแดงระเรื่อคู่นั้นอีกด้วย ดวงตาเท่าเมล็ดถั่วเขียวของนกตัวนี้เอาแต่จ้องมองไปข้างหน้าเขม็ง เมื่อดันแคนทอดสายตาไปหา เห็นได้ชัดว่าดวงตาข้างหนึ่งของมันก็หันมาสนใจเขา ทว่าดวงตาอีกข้างกลับดูเหมือนยังคงจ้องมองเพดานห้องนอนกัปตัน สายตาลอกแลกส่ายไปมาอย่างไม่หยุดนิ่ง
"นกพิราบ... ตัวหนึ่งงั้นหรือ"