กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 223 กติกาท้าทาย
ทั้งสนามเงียบกริบไปหนึ่งนาทีเต็ม จนกระทั่งซูเฉินลุกขึ้นจากข้างเปียโน เขาพาจงอวี่ซีที่ยังคงดูเหม่อลอยโค้งคำนับผู้ชม ผู้คนจึงได้สติกลับมาจากความโศกเศร้าที่ถูกปลดปล่อยนั้น
ตามมาด้วยเสียงปรบมือที่ดังระลอกแล้วระลอกเล่า
บทเพลงนั้นโศกเศร้า ความรู้สึกอึดอัดเหมือนถูกขังอยู่ใต้ทะเลยังคงอยู่ แต่หลังจากอาการหายใจไม่ออกชั่วครู่นี้ ผู้คนต่างก็พบทางออกสำหรับระบายอารมณ์
ใครบ้างไม่มีอดีต ใครบ้างไม่เคยผ่านเรื่องที่ทนไม่ได้ เมื่อหน้ากากทุกอย่างถูกฉีกกระชาก ตัวตนที่เคยแตกสลายในค่ำคืนนับไม่ถ้วนก็จะปรากฏออกมาในที่สุด
และเพลง ‘ใต้ทะเล’ ของซูเฉินนี้เองที่เป็นคมมีดที่ใช้ฉีกกระชากหน้ากากเหล่านั้นทิ้งไป