กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 165 หันกลับมามองด้วยรอยยิ้ม มนุษย์ปุถุชนจะเอาอะไรไปเทียบกับเทพ?
เมื่อเห็นซูเฉินเดินออกจากห้อง ทุกคนรู้ดีว่าเขาไม่อยากสนทนาเรื่องนี้ต่อ จึงไม่ได้พูดอะไรกันอีก สิ่งเดียวที่ทำได้ในตอนนี้มีเพียงการเชื่อใจซูเฉิน
อย่างไรก็ตามทุกคนไม่ได้กังวลมากนัก โดยเฉพาะกลุ่มนักร้องที่มองว่าซูเฉินเป็นคนที่ทำได้ทุกอย่าง ในสายตาของพวกเขาบทเพลงเปียโนอาจเป็นเรื่องยาก แต่สำหรับซูเฉินแล้วมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรเลย
ในขณะที่เห็นหลี่ถิงยังคงดูมีความกังวลใจ จงอวี่ซีก็ยิ้มแล้วลุกขึ้นตบไหล่หลี่ถิงเบาๆ
“วางใจเถอะพี่ถิง อยู่ด้วยกันมาตั้งนานขนาดนี้ พี่จะไม่รู้เชียวหรือว่าซูเฉินเป็นคนแบบไหน?”