กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 164 หัวข้อใหม่
หลังจากความเงียบงันผ่านไปเนิ่นนาน ผู้ชมต่างค่อย ๆ ได้สติกลับมาจากความทรงจำอันแสนเศร้า พวกเขาจ้องมองร่างที่ประหนึ่งขุนเขาสูงตระหง่านบนเวที ก่อนจะปรบมือออกมาโดยปราศจากการห้ามใจ
ในทันใดนั้น เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดังกึกก้องประหนึ่งคลื่นยักษ์สึนามิถาโถมเข้ามา และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงในเร็ววัน
ในขณะที่มองไปยังผู้คนที่ส่งเสียงเชียร์อยู่บนเวที ใบหน้าภายใต้หน้ากากของหวังเชาเจี๋ยก็เปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำตาเสียแล้ว
เสียงตอบรับในครั้งนี้ร้อนแรงและยืนยาวกว่าครั้งก่อนมาก จนเขาจดจำไม่ได้แล้วว่านานแค่ไหนที่เขาไม่ได้ยินเสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องที่ไพเราะเสนาะหูเช่นนี้