Chapter 0160

ตอนที่ 160 ห้องเต้นรำม่อเหอ

พร้อมกับเสียงเปียโนกังวานใสและเสียงซินธิไซเซอร์ที่เริ่มบรรเลง บรรยากาศภายในห้องส่วนตัวพลันเงียบสงัดลงในทันที

ท่อนนำที่แฝงความโศกเศร้าเล็กน้อยประสานเข้ากับเสียงเปียโนที่จิ้มจังหวะแผ่วเบา เพียงแค่เพลงเริ่มเล่น สีหน้าของสือป่าตาวก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา ในเสี้ยววินาทีนั้นเขาคล้ายมองเห็นม่อเหอเมื่อหลายสิบปีก่อน เห็นแผ่นหลังเดียวดายร่างหนึ่งที่คล้ายกำลังเฝ้ารอคอยบางสิ่งอยู่

ไม่นานนัก เสียงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจนจำได้แม่นยำของจางเมิ่งหานก็ดังออกมา โทนเสียงที่แหบพร่าเล็กน้อยนั้นเปรียบเสมือนกำลังบอกเล่าเรื่องราว ถ่ายทอดออกมาอย่างละเมียดละไม

“ฉันไม่เคยเห็นหมู่บ้านที่มีแสงออโรราปรากฏขึ้น”

“และไม่เคยเห็นใครจุดพลุในยามค่ำคืน”