กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 92 พบเจอสาวน้อยน่ารักสองคน
“หึ เพลงอะไรกัน อารมณ์ไม่เต็มเปี่ยมเลยสักนิด แถมเนื้อเพลงกับท่วงทำนองก็ดูง่ายดายขนาดนี้ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นมือใหม่หัดประพันธ์เพลงชัด ๆ”
“น้องหวัง หรือว่าสาขาประพันธ์เพลงที่มหาวิทยาลัยของคุณไม่มีใครแล้ว? ถึงได้ใช้เพลงแบบนี้มาเป็นตัวเปิดแสดง?”
มองดูผู้คนที่กำลังโห่ร้องปรบมืออยู่ด้านล่าง โจวเฉิงเทาก็แค่นเสียงฮึออกมา เผยสีหน้าดูแคลน
เมื่อได้ยินดังนั้น หัวหน้าของมหาวิทยาลัยอื่นต่างก็เผยสายตาประหลาดใจออกมา ผลตอบรับในงานใคร ๆ ก็มองออก โจวเฉิงเทาพูดแบบนี้ชัดเจนว่าจงใจหาเรื่องกันชัด ๆ
แต่อย่างไรก็ตาม แม้จะรู้ ทุกคนกลับเลือกที่จะนิ่งเงียบ