Chapter 0048

ตอนที่ 48 ความกังวลของจงอวี่ซี

หลังจากออกมาจากบริษัท ซูเฉินก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่โดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาก็หันกลับไปมองตึกของซิงไฉแวบหนึ่ง พลางทอดถอนใจในใจ

ไม่ว่าจะในโลกไหน ดูเหมือนว่าน้ำในวงการบันเทิงจะขุ่นมัวไม่ต่างกันเลย

แต่โชคดีที่ครั้งนี้เขาตัดสินใจถอยไปอยู่เบื้องหลัง ความรู้สึกที่ได้ก้มหน้าก้มตาหาเงินแบบเงียบ ๆ นี่มันช่างสะใจจริง ๆ

ตอนนี้เงินในมือเหลืออยู่ราวสามล้านกว่า ความทรงจำในหัวของฉันก็ถึงเวลาต้องฟื้นฟูเสียที

ซูเฉินมีความรู้สึกหนึ่งว่าความทรงจำส่วนที่หายไปนั้น คือชิ้นส่วนสำคัญที่ทำให้เขากลายเป็นคนที่สมบูรณ์ขึ้น

คิดได้ดังนั้น ซูเฉินก็โบกรถแท็กซี่ตรงกลับมหาวิทยาลัยทันที