กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 5 ผู้ชมผู้โชคดี
ใต้แสงไฟ จงอวี่ซีสวมชุดกระโปรงยาวสีขาว
นางขยับก้าวเดินอย่างแช่มช้อยไปตามจังหวะดนตรี
ทันทีที่นางปรากฏตัว เสียงกรีดร้องก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งฮอลล์
ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะเหม่อมองอยู่สองวินาที ต้องยอมรับเลยว่าจงอวี่ซีในวันนี้งดงามเหลือเกิน
เหนือดินแดนแดนไกลมีหญิงงาม ผู้โดดเดี่ยวและงดงามไร้ผู้เทียบ
ประโยคนี้แล่นเข้ามาในหัว ซูเฉินยกยิ้มที่มุมปากพลางส่ายหน้า เขาได้ยินเสียงลมหายใจหนัก ๆ ของผู้คนรอบข้างอย่างชัดเจน
“จันทร์ลับขอบหน้าต่างทิศตะวันตก”
“เขียนความคึดถึงที่มีต่อเธอลงไป”
“ฉันวาดวงกลมอยู่ใต้แสงจันทร์”