กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 382 สหายตายได้ แต่ข้าต้องรอด!
“แผ่นดินซ่งของเราเคยทำสัญญากับเซี่ยตะวันตกไว้หรือว่า ต้องส่งเครื่องบรรณาการประจำปีให้พวกเขา?”
สิ้นคำถามของโม่ฉีเซี่ย เล่าเสี้ยนยังไม่ทันจะได้ตอบ งักฮุยก็ทนไม่ไหวก้าวออกมาเสียก่อน
“บังอาจนัก โม่ฉีเซี่ย เจ้าเป็นบ้าเสียสติหรือความจำเสื่อมไปแล้วหรืออย่างไร?”
พอเห็นว่าเป็นงักฮุยที่ก้าวออกมา โม่ฉีเซี่ยก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่งตามสัญชาตญาณ แต่ครู่ต่อมา แววตาของเขากลับมีประกายความตื่นเต้นวาบผ่าน
จากนั้น เขาก็แสร้งทำทีเป็นตกใจกลัว แล้วถามด้วยสีหน้าอัดอั้นตันใจอย่างยิ่งว่า
“เปี้ยน... เปี้ยนจิงหวัง ทำไมท่านต้องมาฉีกหน้าข้าถึงเพียงนี้ด้วย?”
เห็นท่าทีเล่นละครเช่นนั้นของโม่ฉีเซี่ย งักฮุยก็หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา
“เจ้ารู้สึกว่าเปิ่นหวังฉีกหน้าเจ้าหรือ?”