เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 463 เราชนะแล้ว
“หลี่เสวียนเซียว ศิษย์สำนักสู่ซาน? เรารู้จักกัน หรือไม่ก็...ควรเคยพบกันแล้ว”
น้ำเสียงสงบนิ่งของผู้เฒ่าเทียนจีดุจเทพพยากรณ์จากเก้าชั้นฟ้า
มันทะลวงม่านป้องกันทะเลจิตอันเปราะบางของหลี่เสวียนเซียวโดยตรง แล้วกระแทกลงไปกลางทะเลสาบจิตที่กำลังปั่นป่วนอย่างรุนแรง!
“ตูม——!”
หลี่เสวียนเซียวรู้สึกเพียงว่าจิตวิญญาณสั่นสะเทือนอย่างหนัก
ทุกพยางค์จากเสียงนั้นราวกับค้อนยักษ์ไร้รูป กระหน่ำทุบลงบนจิตแห่งเต๋าของเขาที่ใกล้แตกสลาย
ทะเลสาบจิตที่เดิมก็ปั่นป่วนอยู่แล้วพลันเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม กระแสพลังอันริบหรี่ซึ่งฝืนประคองการไหลเวียนในร่างเอาไว้ กลับตาลปัตรและไหลย้อนทันทีเมื่อถูกคลื่นเสียงกระแทก
สายตาของผู้เฒ่าเทียนจีทอดผ่านดาราธารที่ทะลุทะลวงกาลเวลานับหมื่นปี ลงมายังหลี่เสวียนเซียวที่ลมหายใจรวยรินอยู่เบื้องล่าง
ทว่าภายใต้ความสงบนิ่งนั้นกลับซัดสาดด้วยคลื่นยักษ์ที่มากพอจะพลิกความเข้าใจทั้งหมดในชีวิตของเขา