กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 462 รวมมิตร
ศิษย์สำนักสู่ซาน
คำทั้งสี่นี้พลันระเบิดก้องขึ้นในแก่นเจตจำนงของราชันอสูรทั้งสาม
ทะเลเมฆโกลาหลที่ปกคลุมพื้นที่หมื่นลี้ราวกับถูกพลังไร้รูปร่างแช่แข็งในชั่วขณะนี้
วังวนที่พลุ่งพล่าน กฎเกณฑ์ที่สับสน ไออสูรที่บ้าคลั่ง…ทุกสิ่งหยุดนิ่งลงชั่วครู่ ราวกับความตาย
ราชันอสูรสามตนที่เมื่อครู่ยังแย่งกันชักชวน บัดนี้เหลือเพียงความตื่นตะลึงและไม่อยากเชื่ออย่างหาที่เปรียบไม่ได้
ความรู้สึกเหล่านั้นแปรเป็นความหวาดระแวงลึกซึ้งที่สุด และ…ความหวาดกลัวที่แม้แต่พวกเขาเองก็ไม่ทันสังเกตเห็น!
สำนักสู่ซาน
สำนักมรรคาอันน่าสะพรึงกลัวที่เคยข่มหมื่นอสูรจนเงียบเสียง และทำให้เผ่าอสูรทั่วใต้หล้าเก้าแคว้นต้องหลีกเลี่ยงคมดาบชั่วคราว!
ศิษย์ของสำนักนั้น…ยังมีชีวิตอยู่หรือ?