กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 449 คลื่นอสูร
ประตูสำนักเมฆาคล้อยที่พังทลาย ภายใต้ราตรีมืด มหาค่ายกลพิทักษ์ภูเขามีแสงริบหรี่ราวเปลวเทียนกลางลม พอคุ้มครองพื้นที่แกนกลางได้อย่างฝืนทน
รองเจ้าสำนักมองแนวป่ามืดไกลออกไป ที่นั่นมีเสียงครืนครั่นดุจฟ้าร้องอันชวนให้ใจสั่นดังใกล้เข้ามาทุกที พร้อมเสียงคำรามปะปนกันของสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนซึ่งเต็มไปด้วยความหิวโหยและความดุร้าย
ใจของหวังฉงซานดิ่งวูบลงสู่ก้นเหว
เขาแอบจัดเตรียมสัมภาระไว้ตั้งนานแล้ว ถึงขั้นติดต่อหาทางหนีทีไล่ไว้เรียบร้อย รอเพียงเวลาเหมาะสมก็จะพาคนสนิทหนีไปให้ไกล
หากเฉาฉางจิ้งไม่ได้ยืนยันหนักแน่นว่าสหายผู้เก่งกาจของเขากำลังจะนำกำลังเสริมมา ป่านนี้เขาคงไปอยู่ห่างออกไปนับร้อยลี้แล้ว!