กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 445 เวลาของข้าเหลือไม่มากแล้ว
ธงหมื่นวิญญาณลอยขึ้นเองทั้งที่ไร้ลม ส่งเสียงสะบัดพึ่บพั่บ เงาวิญญาณผู้วายชนม์นับไม่ถ้วนบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ดิ้นรนและกรีดร้องอยู่บนผืนธง ส่งเสียงกรีดร้องไร้สรรพเสียงที่ทำให้จิตวิญญาณสั่นสะท้าน
หนานกงหว่านยืนอยู่ไม่ไกล ปลายนิ้วเย็นเฉียบ
นางมองหลี่เสวียนเซียว หัวใจราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นขยุ้มไว้แน่น
นางไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
เขาไม่จำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้!
เพลิงสงครามในทั้ง 9 เขตสงบลงแล้ว ระเบียบเริ่มเข้าที่
ด้วยพลังบำเพ็ญและบารมีของเขาในตอนนี้ เขาย่อมเป็นบุคคลที่ยืนอยู่เหนือเมฆา