กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 421 พ่ายแพ้
ในชั่วพริบตานั้น ลานประลองพลันราวกับกลายเป็นภาพนรก
เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังต่อเนื่องก้องไปในอากาศ ชวนให้ขนหัวลุก
วิญญาณผีนับไม่ถ้วนทะลักออกมาจากธงหมื่นวิญญาณ
พวกมันแยกเขี้ยวกางเล็บ ใบหน้าเหี้ยมเกรียม มือใหญ่ซีดขาวแต่ละข้างยื่นออกมาจากธง
ราวกับเหล่าผีร้ายจากแดนยมโลก พกพาความแค้นและจิตสังหารอันไร้ที่สิ้นสุด พุ่งตรงเข้าหาราชันขุนเขา
วิญญาณผีเหล่านี้อัดแน่นด้วยความแค้นจนลานประลองทั้งแห่งถูกปกคลุมด้วยพลังมืดอันแข็งแกร่ง
ท้องฟ้ามืดครึ้มหม่นเทา แสงตะวันอันเจิดจ้าที่เคยส่องสว่างก็ถูกความมืดกลืนกิน ราวกับลานประลองทั้งแห่งถูกพาเข้าสู่ห้วงเหวลึกไร้ที่สิ้นสุด
ราชันขุนเขาคำรามพลางสะบัดมืออย่างแรง