กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 ราชันขุนเขา
ผ่านไปอีกวัน
หลี่เสวียนเซียวเดินลงบันไดมาอย่างสบายใจ
ตอนนี้มีผู้คนมารวมตัวกันไม่น้อยทั้งในและนอกโรงเตี๊ยม
“วันนี้ไม่พักสักวันหรือ?” เถ้าแก่เนี้ยถามพร้อมรอยยิ้ม
“พักหรือ? ข้าไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด” หลี่เสวียนเซียวตอบ
คำพูดนั้นเปี่ยมไปด้วยความหยิ่งทะนง
เถ้าแก่เนี้ยอดไม่ได้ที่จะกวาดตามองหลี่เสวียนเซียวตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง
หลี่เสวียนเซียวเดินไปพลางพูดโดยไม่หันกลับมา
“เก็บอาหารที่ข้าชอบไว้บ้าง คืนนี้ข้ากลับมา”