กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 378 อสูรหิมะ
เฉาฉางจิ้งครุ่นคิดเล็กน้อย “ข้ามีสหายอยู่บ้างในชางโจว อาจช่วยได้”
หลี่เสวียนเซียวแสร้งทำสีหน้าดีใจ “หากเป็นเช่นนั้นได้จริง ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก!! แต่ทำให้สหายเต๋าเฉาต้องลำบากแล้ว”
เฉาฉางจิ้งโบกมือ “เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ย่อมไม่เป็นไร”
“จริงสิ สามคนที่มาหาเรื่องสหายเต๋าเฉานั่นคือ...”
เฉาฉางจิ้งยิ้มขื่น “เรื่องมันยาว ไม่พูดถึงจะดีกว่า”
หลี่เสวียนเซียวพยักหน้า ไม่ถามอะไรต่อ
เดิมทีคราวนี้เฉาฉางจิ้งกลับชางโจวด้วยความรู้สึกสับสนอยู่บ้าง ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าควรทำอะไร
หรือจะพูดให้ถูก ตลอดสามสิบปีนับแต่เขาหนีออกจากนครฝังศัสตรา เขาก็ใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอยมาโดยตลอด