กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 377 ไม่พอแล้ว
ค่ายกลที่ทั้งสามร่วมกันสร้างสลายไปอย่างรวดเร็วภายในห้อง
แม้เฉาฉางจิ้งจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็คว้าโอกาสในเสี้ยววินาทีนั้นไว้
ค้อนเดียวตัดสินแพ้ชนะ
ท่ามกลางความมืดมิด คนหนึ่งพลันรู้สึกว่ามีพลังสายหนึ่งกำลังพุ่งเข้าใส่เขาจากความมืด
เขาไม่มีเวลาคิดมาก สัญชาตญาณทำให้เขาปล่อยหมัดออกไป ปะทะเข้ากับพลังสายนั้นอย่างรุนแรง
ชั่วพริบตา เสียง “ปึง ๆ” ทึบหนักดังขึ้น ราวกับพลังนั้นสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งมิติ
หมัดกับฝ่ามือกระทบกัน
ความมืดเข้มข้นปกคลุมจนจิตสัมผัสของคนไม่อาจหยั่งเข้าไปสำรวจได้