กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 รู้สึกเศร้าแทนเขา
“ไม่!!”
“ข้ายังตายไม่ได้!”
“ข้ายังต้องไปพบฟ่านเยว่ ไม่...ไม่ได้!”
“……”
หลินหว่านฉิงสูดหายใจลึก แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้น
ร่างของนางสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แต่แววตากลับแน่วแน่ยิ่งนัก
ฝ่ามือลูบผ่านคมกระบี่เบา ๆ
กระบี่ที่เดิมทีสั่นไหวอย่างกระสับกระส่ายพลันสงบลง หลินหว่านฉิงยื่นกระบี่ในมือออกไปอีกครั้งโดยไม่ลังเล
“บังอาจ!!”