กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303 เจ้ารักเขาแค่นี้เองหรือ?
“ลู่จื่ออิ๋น ตอนนี้เจ้ายังกลับตัวกลับใจแล้วเลือกข้างที่ถูกต้องทัน”
“ข้าเห็นแก่ความสามารถของเจ้า จึงยอมรับเจ้าเป็นศิษย์และให้เข้าสำนักกระบี่เสวียนเทียน สำนักสู่ซานของเจ้ากำลังจะพินาศแล้ว
จากนี้ไปเจ้าก็เป็นคนของสำนักกระบี่เสวียนเทียน จะไม่มีใครตำหนิเจ้าอีก”
ลู่จื่ออิ๋นมองร่างอวตารธรรมลักษณ์ขนาดมหึมาบนท้องฟ้า แล้วหัวเราะเบา ๆ
“ไอ้เศษสวะสองตัวอย่างพวกเจ้า มีคุณสมบัติอะไร?”
ลู่จื่ออิ๋นงอนิ้วดีดตัวกระบี่เบา ๆ กระบี่ยังไม่ทันหลุดจากมือ ลมแรงที่พัดยาวไปร้อยลี้ก็แข็งค้างฉับพลัน
“หึ่ง!!”
“ผู้บำเพ็ญขั้นแปรจิตกระจอก ๆ ยังกล้าชักกระบี่ต่อหน้าข้า!!”
เมฆดำเคลื่อนเข้าปกคลุมเมือง ท้องฟ้าแยกออกเป็นรอยแยกเล็ก ๆ สามพันสาย อสนีบาตรวมตัวกันอยู่ภายใน